เมื่อพูดถึง “สนามบินขอนแก่น” คนส่วนใหญ่มักนึกถึงท่าอากาศยานขอนแก่นที่ใช้เดินทางพาณิชย์ในปัจจุบัน แต่ในความเป็นจริง ขอนแก่นยังมีพื้นที่การบินอีกแห่งที่มีขนาดใหญ่และมีบทบาทสำคัญไม่แพ้กัน นั่นคือ ฐานบินน้ำพอง หรือ ศูนย์การฝึกกองทัพอากาศน้ำพอง พื้นที่กว่า 33,000 ไร่ในอำเภอน้ำพอง ที่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาอาจไม่ค่อยถูกพูดถึงมากนัก แต่วันนี้กำลังถูกจับตาอีกครั้งในฐานะพื้นที่ยุทธศาสตร์ที่อาจมีความหมายต่ออนาคตของขอนแก่นมากกว่าที่คิด
ย้อนกลับไปถึงช่วงสงครามเวียดนามราวปี 2509–2510 เมื่อฐานบินน้ำพองแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับภารกิจทางทหารและการกระจายกำลังทางอากาศ ต่อมาถูกใช้ทั้งโดยกองทัพไทย หน่วยปฏิบัติการพิเศษ และกองกำลังสหรัฐฯ ในช่วงสงครามอินโดจีน ด้วยสภาพพื้นที่ที่อยู่กลางป่าและค่อนข้างกันดารในเวลานั้น ฐานบินแห่งนี้จึงได้ฉายาว่า “The Rose Garden” ในเชิงประชดแบบทหารอเมริกัน แม้ภาพจำในอดีตจะเป็นสนามบินทางทหาร แต่โครงสร้างสำคัญอย่างรันเวย์มาตรฐานยาว 3,000 เมตรและลานจอด ก็ทำให้สนามบินน้ำพองยังคงมีศักยภาพในเชิงโครงสร้างพื้นฐานมาจนถึงปัจจุบัน
สนามบินน้ำพองกลับมาถูกพูดถึงอีกครั้ง หลังมีการประชุมร่วมระหว่างกองทัพอากาศ จังหวัดขอนแก่น มหาวิทยาลัย ภาคเอกชน และสถาบันอาชีวศึกษา เพื่อหารือแนวทางการใช้ประโยชน์พื้นที่ศูนย์การฝึกกองทัพอากาศน้ำพองให้สอดคล้องกับ ยุทธศาสตร์กองทัพอากาศ 20 ปี โดยเฉพาะการพัฒนาอุตสาหกรรม MRO หรือการซ่อมบำรุงอากาศยาน, Drone/UAV และอุตสาหกรรม Defense & Security นอกจากนี้ยังมีการหารือความร่วมมือกับต่างประเทศอย่างกองทัพอากาศสิงคโปร์ รวมถึงการพัฒนาขีดความสามารถของสนามบินเพื่อรองรับบทบาทใหม่ในอนาคต ซึ่งสะท้อนว่าพื้นที่แห่งนี้กำลังถูกมองเกินกว่าสนามฝึกในรูปแบบเดิม
หากแผนเหล่านี้เดินหน้าได้จริง ผลกระทบต่อเมืองขอนแก่น โดยเฉพาะอุตสาหกรรมการบินที่ไม่ใช่แค่เรื่องของเครื่องบิน แต่คือห่วงโซ่เศรษฐกิจที่เชื่อมโยงงานวิศวกรรม งานเทคโนโลยี งานซ่อมบำรุง ระบบโลจิสติกส์ และบุคลากรทักษะสูงจำนวนมาก ซึ่งขอนแก่นเองก็มีฐานสำคัญอยู่แล้ว ทั้งมหาวิทยาลัยขอนแก่น มทร.อีสาน วิทยาลัยอาชีวะ และภาคเอกชนในพื้นที่ หากสนามบินน้ำพองพัฒนาไปสู่ฐาน MRO หรือศูนย์เทคโนโลยีอากาศยานจริง เมืองก็อาจมีโอกาสสร้างงานใหม่ ดึงคนทักษะสูงกลับภูมิภาค และต่อยอดไปสู่อุตสาหกรรมแห่งอนาคตได้
ในอีกมุมหนึ่ง สนามบินน้ำพองไม่ได้ถูกมองว่าเป็นแค่พื้นที่ทางทหาร แต่กำลังถูกวางบทบาทใหม่ให้เป็นศูนย์อุตสาหกรรมการบิน หรืออาจเป็นถึงศูนย์ฝึกระดับอาเซียนในอนาคต และอาจเป็นอีกหนึ่งฐานเศรษฐกิจเทคโนโลยีของขอนแก่นในระยะยาว ดังนั้นสิ่งสำคัญคือ เมืองจะจัดเตรียมบุคคลากร เตรียมองค์ความรู้ และเตรียมโครงสร้างเพื่อรองรับบทบาทใหม่นี้อย่างไร เพราะถ้าขอนแก่นมีสนามบินพาณิชย์หนึ่งแห่ง และมีสนามบินเชิงอุตสาหกรรมอีกหนึ่งแห่งจริง ขอนแก่นอาจกำลังขยับเข้าสู่บทบาทใหม่ในเศรษฐกิจการบินของภูมิภาคด้วยเช่นกัน
